Truths

"Καλό μας φθινόπωρο"

Δεν είναι σταθερές και μόνιμες όμως οι φωτογραφίες της ζωής.
Δεν είναι σαν εκείνες τις παλιές, τις ασπρόμαυρες, της γιαγιάς πάνω στο τραπέζι.

"Κυριακή, γιορτή και σχόλη..." #not

 Διότι ο Έλληνας εργένης θα ζει παρέα με τις κατσαρίδες στα φοιτητικά του χρόνια, μέχρι να έρθει η δόλια μάνα να μαζέψει και μετά θα συνεχίσει να ζει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όταν αποκτήσει γυναίκα, σπίτι, παιδί, σκυλί και αυτοκίνητο.

"H ευτυχία είναι απόφαση(;)"

'Οτι τι δηλαδή, όλοι οι υπόλοιποι ξυπνήσανε ένα πρωί και είπανε ότι θα είναι ευτυχισμένοι και γίνανε, κι έμεινα μόνο εγώ να βασανίζομαι μόνη μου από βίτσιο;

"Οι σχέσεις που μυρίζουν ναφθαλίνη"

Κάπως έτσι όμως κι εγώ, κι εσύ, και το Τζινάκι στην Αγγλία -που ξενιτεύτηκε, το έχασα, και κλαίω με μαύρο δάκρυ- συναναστρεφόμαστε τους ίδιους ανθρώπους μέχρι ο εγκέφαλος μας να γίνει λάσπη από τη βαρεμάρα, κάνουμε τα ίδια πράγματα, και, με το συμπάθειο κιόλας, πηγαίνουμε με τους ίδιους άντρες, που είναι γνωστοί και φίλοι με τους προηγούμενους.

"Έχω και ζωή να ξέρετε"

Και έρχομαι που λες τώρα εγώ να αναρωτηθώ τι στο καλό θα δείχνει του χρόνου το φβ ότι έκανα σήμερα;

"Το άλλο μας μισό"

 Δεν πιστεύω πως υπάρχει το άλλο μας μισό. Και, το ξέρω, θα πέσει φωτιά να με κάψει μετά από τόσες φορές που έχω δει το Sex and the City να λέω τέτοια πράγματα. Αλλά θα το ρισκάρω και θα το πω.





























Δεν υπάρχουν σχόλια: